Նրանց տան տեղը Խնձորեսկում ոչ ոք չի հարցնում։ Բոլորը գիտեն․գյուղ մտար, թե՝ չէ, ձախ ես նայում, երկհարկանի շենք է, դարպասի մոտ միշտ մի քանի մեքենա։ Իրենցը չեն, այլ հյուրերինը, ովքեր հաճախ են լինում Թունունց հարկի տակ։ Տանը չհասած, հեռվից լսվում է նրա բամբ ձայնը, քիչ էլ մոտեցար՝ բաց պատշգամբում կերևա բարձրահասակ տղամարդու գանգրահեր գլուխը։
Չի համբերի, որ աստիճաններով վեր բարձրանաս, անպայման կիջնի, դեռ մուտքի մոտ կդիմավորի ու հանդիմանանքի մի քանի խոսք էլ չի խնայի․ «Ա~ եկ է՜, ե՜կ, տեսնամ հինչ կա»։ Կհարցնի, բայց ինքն իրեն էլ կշարունակի, քեզանից լավ քո մասին կպատմի, չլսած պատասխանը կմեկնաբանի, կհասցնի խորհուրդ տալ ու հենց հասար սեղանի մոտ, տանեցիքին ձեն կտա՝ «Դե՝ պերա՛ք, պերա՛ք, տեսնամ հինչ եք տինում սեղանին»։
Ամբողջական հոդվածին ծանոթացեք այստեղ
Հրապարակումը պատրաստվել է Եվրոպական միության ֆինանսական աջակցությամբ՝ «Եվրոպական մեդիահարթակ Հայաստանում. հուսալի և պրոֆեսիոնալ լրատվամիջոցների կառուցում» ծրագրի շրջանակներում։ Բովանդակության համար պատասխանատվություն է կրում Գորիսի մամուլի ակումբը, և պարտադիր չէ, որ այն արտահայտի Եվրոպական միության տեսակետները:
Լրագրող
