Դավիթ Դադալյան
Վայրկյանների ճշտությամբ աշխատող հասարակական տրանսպորտ, ամենուրեք շտապող մարդիկ և սկզբունքորեն չուշանալու բնավորություն. մենք Բեռլինում ենք: Գերմանական «Deutsche Gessellschaft» կազմակերպության և Երևանի մամուլի ակումբի համատեղ իրականացվող ծրագրի շրջանակներում հայ լրագրողների խումբը մեկշաբաթյա ուսումնական այց կատարեց Գերմանիա՝ Բեռլին և Լեյպցիգ քաղաքներ, ծանոթանալու գերմանական մեդիային, կառավարական և ոչ կառավարական կառուցներին և իհարկե՝ մշակույթին:
Առաջին պաշտոնական հանդիպումը Գերմանիայում Հայաստանի հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան Աշոտ Սմբատյանի հետ էր, ով ներկայացրեց դեսպանատան և տեղի հայ համայնքի գործունեությունը, խնդիրներն ու խոչընդոտները, համագործակցությունը տարբեր ոլորտներում:
Հաջորդ օրվա հանդիպումների շարքը սկսվեց կառավարության մամուլի և տեղեկատվության գրասենյակի «Մշակույթ և մեդիա» բաժնի աշխատակից Կորնելիա Զոպկեի հետ: Օր ու գիշեր հետևել լրատվական դաշտի հոսքին, դրանից առանձնացնել կարևորը, համառոտագրել և համապատասխանաբար ուղարկել պաշտոնյաների՝ ոլորտային ղեկավարներից մինչ կանցլեր Անգելա Մերկել. այսպես է աշխատում նրանց գրասենյակը: Տիկին Զոպկեն նշեց, որ նախկինում օրվա ընթացքում ուղարկում էին առավելագույնը 40-50 հաղորդագրություն, իսկ ահա հանդիպման ժամանակ նրա ձեռքում 101 էջանոց թղթապանակ էր՝ նախորդող օրերից մեկի լրատվական անցուդարձի «հակիրճ» տեղեկատվությունը:
Հետո այցելեցինք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նացիստների կողմից սպանված մոտ 6 միլիոն հրեաների հիշատակի հուշահամալիր: Պիտեր Էիսենմանի կողմից նախագծված հուշահամալիրը զբաղեցնում է 19000 քառ. մետր տարածք և բաղկացած է 0.2-4.8 մ բարձրությամբ 2711 քարե խորանարդներից: Լինել մի երկրում, որի առաջնորդները տասնամյակներ առաջ Ցեղասպանություն իրականացնողներ են եղել, և տեսնել մի սերնդի, որը ոչ միայն դատապարտում է այդ արարքը, այլև բոլոր հնարավոր տարբերակներն օգտագործում է իր նախնիների իրականացրած ոճրագործությունը դատապարտելու համար:
Օրակարգային հաջորդ հանդիպումը Տանյա Կասիշկեի հետ էր, ով աշխատում է գերմանական թերթում, որի ընթերցողները երեխաներ են: «Քաղաքականություն, մշակույթ, տնտեսություն…բոլոր թեմաներն էլ դժվարանում են, երբ պետք է գրել երեխաների համար»,-զրույցի ժամանակ ասաց Տանյան:
Հաջորդ օրն ականատես եղանք «գերմանական ճշտապահությանը». հայկական արմատներ ունեցող պատգամավոր Մարտին Պետցոլդի հետ պլանավորված հանդիպումը տեղի չունեցավ, որովհետև փոքր-ինչ ուշացման պատճառով պատգամավորը չսպասեց մեզ: Նրա գրասենյակի ղեկավար Տրիստան Մարտենսի հետ ճանաչողական այցի ընթացքում ծանոթացանք Գերմանիայի կառավարության (Բունդերսթագ) շենքի կառուցվածքին, աշխատանքին, թանգարանային մասին, որտեղ պահվում է Բունդերսթագի շենքի հիմքերը փորած բահը, թունելի մի կտոր, որով ժամանակին անցել են հակառակորդները և հրկիզել շենքը:
Բեռլինյան այցը եզրափակեցինք քաղաքական կրթության ֆեդերալ կենտրոն, երգիծական թերթի խմբագրություն այցով և հյուրընկալվեցինք բնակարանների վարձավճարների թանկացման դեմ պայքարող քաղաքացիական նախաձեռնության փայտե տնակում: Երգիծական թերթի հերթական համարներից մեկի շապիկը զարդարում էր Մերկելի մերկ լուսանկարը (աշխատակիցների խոսքով երբևէ ճնշումների չեն ենթարկվել նմանօրինակ երգիծանկարներ օգտագործելով):
Պաշտոնական օրակարգային հանդիպումներից բացի հասցրեցինք վայելել Բեռլինյան երեկոները, ամանորյա տոնավաճառները, որտեղ խորոված նրբերշիկի հոտ էր բուրում… և, իհարկե, գերմանական գարեջուրը:
Առավոտյան կրկին տուժեցինք «գերմանական ճշտապահությունից», երբ ընդամենը 1 րոպե ուշ ավտոբուսների կանգառ հասնելու պատճառով բաց թողեցինք Լեյպցիգ մեկնող ավտոբուսը:
Իսկ ահա Լեյպցիգյան արկածների մասին՝ շուտով:
