ՀՀ Սյունիքի մարզի Տաթևի համայնքապետարանում տեղի ունեցավ Տաթև համայնքի վարչական սահմաններում գտնվող համայնքային սեփականություն հանդիսացող հողամասերի աճուրդ-վաճառք՝ երեք լոտով, որին մասնակցության համար հայտ էին ներկայացրել 6 մասնակից:
Տաթև համայնքի Շինուհայր բնակավայրի վարչական տարածքում գտնվող համայնքային սեփականություն հանդիսացող «Արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման, և այլ արտադրական նշանակության» նպատակային նշանակության «Արդյունաբերական օբյեկտների» գործառնական նշանակության հողամասը բազմաթիվ դիմումների պատճառով բաժանվել է երեք մասի, որի պատճառով կայացած աճուրդի երեք լոտերի թե՛ մեկնարկային գինը, թե՛ հողամասի մակերսը նույնն էին:
Երեք հողակտորների մեկնարկային գինը նույնն էր՝ 120 հազար դրամ, վաճառվեցին 140-152հազար դրամով՝ կատարելով ընդամենը 3-4 քայլ:
Մինչև աճուրդի կայանալը Տաթևի համայնքապետարանի աշխատակազմի առաջատար մասնագետ-հաշվապահ Մարատ Գերասիմյանը աճուրդի մասնակիցներին ներկայացներց մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները նաև աճուրդի ավարտից հետո, որով աճուրդի անցկացման կանոնակարգի 6-րդ կետի համաձայն հաղթող ճանաչված անձը արձանագրությունը ստորագրելու օրվանից տաս օրացույցային օրավա ընթացքում պարտավոր է վճարել լոտի համար իրենց կողմից նշված գումարը: Չվճարվելու դեպքում լոտին մասնակից երկրորդ կողմը կարող է իր կողմից նշված գումարով ձեռք բերել հողամասը, իսկ չցանականալու դեպքում կհայտարարվի նոր աճուրդ- վաճառք: Ըստ Մ. Գերասիմյանի աճուրդ-վաճառքների ժամանակ հիմնականում այդպիսի դեքեր չեն գրանցվում:
Իսկ հարցին, թե ինչպես են բնակիչները տեղեկանում աճուրդների մասին ու արդյոք չեն լինում դեպքեր, երբ աճուրդից հետո բնակիչները բողոքում են, որ իրենք տեղյակ չեն եղել, Գերասիմյանը պատասխանում է, որ համայնքապետարանը հնարավոր բոլոր տարբերակներով իրազեկում է բնակիչներին. Տաթևի համայնքապետարանի պաշտոնական կայք, azdarar.am, ինչպես նաև թղթային տարբերակով փակցնում են բնակավայրի մարդաշատ վայրերում:
Ուսումնասիրելով համայնքային իշխանությունների կողմից անցկացվող աճուրդների վիճակագրությունը` արդյունքները, ակնհայտ է, որ դրանք հիմնականում ձևական բնույթ են կրում այն առումով, որ նախապես կանխորոշված են հաղթողների անունները և աճուրդներն իրականացվում են ընդամենը ընթացակարգն ապահովելու համար։ Այդ է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ յուրաքանչյուր լոտի համար առավել դիմումատուների թիվը գրեթե միշտ երկուսն է, ինչն աճուրդի կայացման համար նվազագույն պարտադիր շեմ է համարվում։ Եվ առավել հաճախ, գրեթե հիմնականում, երկու դիմումատուները նախնական պայմանավորվածություն են ունենում. կա’մ ազգականներ են, կա’մ «փոխօգնության» մեխանիզմ է գործում։ Թերևս դա է պատճառը, որ աճուրդի՝ որպես համայնքային սեփականության օտարման մեխանիզմն, այնուամենայնիվ, վստահություն չի ներշնչում համայնքների բնակիչների համար։ Եվ, որ ոչ պակաս կարևոր է՝ համայնքի բյուջեի եկամուտների ավելացման առումով աճուրդներն էական դեր չունեն։
