Սուրեն Շահնազարյանը Խնձորեսկ գյուղից է։ Մասնագիտությամբ շինարար-ինժեներ է և գրեթե կես դար աշխատում է այդ ոլորտում։ Բազմաթիվ են այն հասցեները, որտեղ նա թողել է իր աշխատանքի հետքը․ Սյունիքում մի քանի տասնյակ շինություններ նրա ձեռքի գործն են։
Համեստ, իր աշխատանքով ապրող մարդ է նա։ Ասում է, որ չի պատկերացնում՝ ինչպես կարող էր այլ գործով զբաղվել։ Շինարարությունը նրա համար միայն մասնագիտություն չէ, այլ ապրելու ձև, պատասխանատվություն մարդկանց, գյուղի և զավակների առաջ։ Սուրենին ճանաչողներն առանձնահատուկ շեշտում են նրա ազնվությունը։ Աշխատանքի մեջ խիստ է, բայց արդար ու պահանջկոտ։
Շատ է սիրում իր գյուղը՝ Խնձորեսկը։ Եղել են հնարավորություններ գյուղից, անգամ Հայաստանից հեռանալու, այլ տեղում ապրելու և աշխատելու, բայց նա շարունակել է մնալ։ Ասում է՝ մարդու արմատը պատահական տեղում չի լինում։ Իր տունը, իր գյուղը, իր մարդիկ այստեղ են, և որքան էլ դժվարություններ լինեն, ինքը չի կարող իրեն պատկերացնել Խնձորեսկից հեռու։
Այսօր էլ Սուրեն Շահնազարյանը նույն պարզությամբ է խոսում իր անցած ճանապարհի մասին։ Չի սիրում մեծ խոսքեր ասել, բայց նրա փոխարեն խոսում են տարիների աշխատանքը, կառուցած շինությունները, մարդկանց հարգանքն ու այն վստահությունը, որը վաստակել է իր ազնվությամբ, աշխատասիրությամբ և գյուղին հավատարիմ մնալու լուռ, բայց կարևոր որոշմամբ։
