Քրիստինե Հայրապետյան
Արդեն մի տարի է, ինչ Կարոն (անունը փոխված է) բացակայում է ընտանիքից: Բանտում էր, երբ ծնվեց իր երկրորդ երեխան ու նրան բախտ չվիճակվեց այդ բերկրանքն ազատության մեջ վայելել…
Ազատազրկման է դատապարտվել 2012թ. մայիսի 16-ին ու այժմ պատիժը կրում է «Վարդաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, բանտից ազատվելու է 2015թ-ին: Մինչև ազատազրկման դատապարտվելը` սպա էր և աշխատում էր սահմանամերձ զորամասերից մեկում: Կարգազանց զինվորին ապտակելու պատճառով դատապարտվել է երեք տարվա ազատազրկման …Նրա խոսքով դատապարտվել է նրա համար, որ «ապտակ կերած» զինվորն ինչ-որ չինովնիկի զարմիկ էր և Կարոն նրա «խաթրին» չպիտի կպչեր…
«Հիմա զինվորներին շատ են արտոնություններ տալիս ու նրանք էլ կարգին չեն ծառայում, ու հենց մի բան էն չի լինում`ահազանգում են թեժ գծին»-ասում է Կարոյի կինը:
Շուրջ մի տարի է, ինչ Աստղիկը՝ Կարոյի կինը, ամուսնուն չի տեսել. հղի էր, երբ ամուսնուն ազատազրկման դատապարտեցին: Իրենց աղջկա ծնվելուց հետո էլ հարմար չէր բանտ գնալ, հազիվ հասցնում է երկու փոքրիկներին խնամել:
Ժամանակ առ ժամանակ երեխաների հետ իր հայրական տանն է մնում Աստղիկը, ծնողները շատ են օգնում իրեն: Ամիսը մի անգամ, տեսակցության օրերին, նրա հայրն էր գնում փեսային տեսակցելու, բայց դեկտեմբերից չի կարողանում գնալ`առողջության հետ խնդիրներ ունի:
Աստղիկի հայրը չկարողացավ ոչինչ պատմել, թե փեսան ինչ պայմաններում է ապրում բանտում, ասաց, որ տեսակցության ժամանակ հազիվ հասցնում էին իրար որպիսությունից հարցնել, զրուցել ու փեսան էլ իր մոտ չէր դժգոհում:
Կարոն բանտում ֆինանսական աջակցության կարիք դեռևս չունի: Նրա համար ամեն ամիս հարազատները ծխախոտ, սնունդ ու այլ անհրաժեշտ իրեր են ուղարկում. «Բանտում էնպես չեն սնունդ տալիս, որ բանտարկյալները նորմալ կարողանան սնվել,- պատմում է Աստղիկը,- բայց այդ խցում ինչքան մարդ կա, բոլորի համար էլ իրենց հարազատները բան են ուղարկում: Մենք էլ մեր հնարավորության սահմաններում, ամեն ամիս Կարոյի համար սնունդ, ծխախոտ ու հիգիենայի պարագաներ ենք ուղարկում: Էդ հարցում որևէ սահմանափակում չկա, մարդիկ կան, որ նույնիսկ ամեն ամիս մի «գազել» անհրաժեշտ իրերով լցնում են ու տանում իրենց հարազատի համար»:
Աստղիկի խոսքով` «Վարդաշեն» քրեկատարողական հիմնարկում թեթև հանցագործությունների համար դատվածների վիճակը համեմատաբար լավ է, խցում փակված չեն, կարողանում են խցից դուրս գալ, մաքուր օդ շնչել:
Երիտասարդ կինը կարոտով ու անհամբերությամբ է սպասում իր ամուսնուն. «Ամուսինս հանցագործ չի, իր զինվորին ապտակել է ու դրա համար նստեցրել են,-ասում է Աստղիկը, իսկ հետո ամոթխած ժպիտով ավելացնում,-նրա բացակայությունը շատ ենք զգում, առանց նրա շատ դժվար է… Տխրում եմ նաև նրա համար, որ Կարոն դեռ մեր աղջկան չի տեսել, ու դեռ երկու տարի կա: Ո՞վ կպատկերացներ, որ ամեն ինչ էսպես կստացվի»,-ասում է` խորը հոգոց հանելով:
