Գոհար Փարսյան
Մեծանուն արձակագիր, մեր հայրենակից Ակսել Բակունցի ստեղծագործությունն ու կյանքը շատ-շատերին է շարունակում հիացնել ու հետաքրքրել: Այդ առումով անփոխարինելի մշակութային օջախ է Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանը: Տուն-թանգարանի մասին ավելին իմանալու համար հանդիպեցի ու զրուցեցի թանգարանի տնօրեն՝ Վարդան Սարգսյանի հետ:
-Տեղյակ եմ, որ ժամանակին վաՃառվել է Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանի մի մասը: Հետաքրքիր է` որո՞նք էին այն պատՃառները, որոնց արդյունքում այն վաՃառվեց:
-Այո, իրոք, մի հատված վաՃառվել է: Դա տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ Բակունցին ձերբակալ են: Նրա եղբայրներին և հարազատներին իրական վտանգ էր սպառնում ու, որպեսզի կարողանային հեռանալ երկրից և փրկվել, վաՃառեցին տան և հողի մի մասը:-Հետաքրքիր է` ինչպիսի՞ն է թանգարանի այցելուների տարիքային պատկերը. ավելի շատ դպրոցականնե՞ր, թե՞ հասուն մարդիկ են հետաքրքրված անկրկնելի հեղինակով, անհատով. նրա ողջ կյանքով:
-Տարեկան մոտ 5000 այցելու ենք ունենում: Ի դեպ, ասեմ, որ նրանց թվերը մոտավորապես հավասար են, հաճելի մի իրողություն, որ փաստում է Բակունցի նկատմամբ չմարող սիրո ու հետաքրքրության մասին:
-Իսկ զբոսաշրջիկնե՞ր:
-Այցելում են, բայց նրանց թիվը համեմատաբար քիչ է:
-Բնականաբար, այցելուները ձեզ ամենատարբեր հարցեր են տալիս: Հետաքրքիր է` դրանք ավելի շատ Բակունցի ստեղծագործական կյանքի՞ն են վերաբերում, թե` անձնական:
-Քանի որ այցելուները Բակունցի ստեղծագործություններին ավելի տեղյակ են` դրանք ավելի հասու են, երևի այդ պատՃառով Բակունցի անձնական կյանքն ավելի է հետաքրքրում նրանց: Եվ հետո, նման խոշոր անհատների կյանքը չի կարող չհետաքրքրել: Իսկ Բակունցի կյանքն այնքա~ն յուրատիպ էջեր ուներ…Նա իր տեսակով ու տաղանդով միշտ հետաքրքրությունների կիզակետում է եղել: Դրա համար էլ ողորմելիները նրան…չներեցին: Բայց պատմությունն ու ժամանակը նրա անունը ոսկետառեցին:
-Հնարավո՞ր է, որ այստեղ դեռ էլի բերվեն Բակունցից հուշ մնացած իրեր: Թե՞ միայն այսքանն է պահպանվել:
-Մի քանի տարի առաջ Երևանից Գորիս ուղարկեցին Բակունցի մոր հուղարկավորությունից պահպանված մի նկար: Դա շատ փոքր նկար է, բայց մեծ արժեք ունի: Հետագայում նորերը կբերվե՞ն, թե` չեն բերվի, չեմ կարող ասել:
