Ալվարդ Շալունց
Եկեղեցու պատմության ներգրավումը դպրոցական ծրագրում, որպես պարտադիր առարկա, ունի կրոնա-դաստիարակչական բնույթ, և թույլ է տալիս, որ աշակերտը հնարավորինս տեղեկանա ու կապվի իր ազգային-կրոնական ակունքներին: Եվ փորձեցի պարզել, թե ինչ կարծիք ունի Գորիսի տարածաշրջանի հոգևոր հովիվ Տեր Շիրակ քահանա Խանոյանը դպրոցներում դասավանդվող «Հայոց եկեղեցու պատմություն» առարկայի վերաբերյալ:
–Տեր հայր, Ձեր կարծիքով` ի՞նչ է տալիս «Հայոց եկեղեցու պատմություն» առարկան աշակերտններին:
-Եկեղեցին ժողովրդի միասնության հավաքատեղին է, ժողովուրդն է ներկայացնում եկեղեցին և այդ եկեղեցու պատմությունն անհրաժեշտ է սերունդներին, քանի որ նրա էջերում զետեղված են իրենց իսկ պապերի, հայրերի հավատքի դրսևորումները:–Իսկ ի՞նչ եք կարծում` առարկային արդյո՞ք լուրջ են վերաբերում ուսուցիչներն ու աշակերտները:
-Կան ուսուցիչներ, ովքեր չեն գիտակցում, թե ինչ են մատուցում: Նրանք առարկան դիտում են միայն որպես դասաժամ: Այնինչ դա ոչ միայն առարկա է, այլ` կենսակերպ, որն անհրաժեշտ է գործնականում կիրառել և, անշուշտ, դրանում առկա է նաև արտաքին ազդեցության գործոնը: Երբ դեռ եկեղեցու պատմությունը դպրոցներում չէր դասավանդվում, շուրջ 2 տարի՝ 2000-2002թթ., Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի քրիստոնեական դաստիարակության կենտրոնը (ՔԴԿ) կազմակերպեց կրոնի ուսուցիչների վերապատրաստման դասընթացներ: Սակայն վերապատրաստումից հետո այդ ուսուցիչներից միայն մի քանիսն են ներգրավված հանրակրթական դպրոցներում՝ եկեղեցու պատմություն դասավանդելու համար: Կրթության և գիտության նախարարության կողմից ընտրվել են նաև ոչ վերապատրաստված ուսուցիչներ, ովքեր ոչ մի տեղեկություն չունեն կրոնի և եկեղեցու մասին, նրանց մեջ կան այլ կրոնական ուղղությունների հետևորդներ: Այս խնդիրն առաջացել է դպրոցներում նոր ուսուցիչ չընդունելու, եղածներին ժամաքանակով ապահովելու…մտահոգությունից: Կառավարությունը կանգնեց և ասաց, որ վերապատրաստված ուսուցիչները չպիտի պարապեն, դա կանեն դպրոցում արդեն աշխատող հայոց լեզվի, գրականության կամ պատմության ուսուցիչները: Իսկ ինչ վերաբերվում է աշակերտներին, ապա, կարծում եմ, նրանք մեծ հետաքրքրությամբ են ունկնդրում և սերտում դասը:
–Գորիսի տարածաշրջանից ովքե՞ր ընտրվեցին “Հայոց եկեղեցու պատմություն” առարկան դասավանդելու համար:
-Ինչպես նշեցի, ընտրվել էին նաև նրանք, ովքեր վերապատրաստում չեն անցել կամ էլ կարճատև՝ երկշաբաթյա դասընթացների էին մասնակցել: Ես միանշանակ կարող եմ առանձնացնել երկու ուսուցիչների՝ Ֆլորա Խաչատրյանին (Գորիս) և Ռաֆիկ Դավթյանին(Շինուհայր), ովքեր վերապարտաստվել են 2000-2001 թթ և փայլուն գիտելիքներ ունեն:Մնացածներն էլ, ովքեր պիտի դասավանդեին, էլի փայլուն գիտելիքներ ունեին:
Շատ կարևոր է, որ մարդ արարածը գիտակցի այն, որ պետք է ապրել ոչ թե այնպես, ինչպես միայն ինքն է ցանկանում, այլ գիտակցի Աստծո կամքը և շարժվի Աստծո կամքով` առողջ բանականության, բարեգթության հորդորներով:
