Լուսինե Պողոսյան
Հիշում եմ այս տարվա ամառը, այն կարծես երեկ լիներ: Բարի գալուստ Աշուն տատիկի տուն-թանգարան: Ի՞նչ ասեմ: Մի տեսակ չեմ սիրում այս աշունը, գիտեք` խի՞, որովհետև այս եղանակը ինձ միշտ տանում է նյութապաշտ երկրի “քուչեքը”: Սկսեմ բողոքիս ակցիան …
Սեպտեմբեր է, երեխաները դպրոց են գնում, թռչուններն էլ կամաց-կամաց տաք երկրներ են չվում ՝ արտագաղթը բոլորին է “կպել”:
Է՜հ , երանի առաջին դասարանցիներին ՝ դպրոց են գնում, բայց սովորական աշակերտների նման չէ , այլ` ոգևորված ու սպասման մեջ: Իսկ մնացա՞ծը : Չէ ‘: Իսկ ե՞ս: Ես էլ եմ գնում: Ոտքով:Այդ ընթացքում 7000 դրամանոց կոշիկիս հետ կռիվ եմ անում, որովհետև “լավը չի”, հետո ուղղում եմ 10000 դրամանոց յուբկաս, նորից ստուգում 6500 դրամանոց պայուսակս, գունավոր գրիչներս, նոր առած հեռախոսս … Դպրոց եմ գնում : Վա՜յ, բա չպաչե՞մ ընկերուհիներիս թշերը , ոտքից գլուխ զննեմ նրանց, շնորհավորեմ .. ո՛չ, ոչ թե սեպտեմբերի մեկը , այլ՝ նոր առած «մինի յուբկաներն» ու մնացած զիբիլ-միբիլները : Դրանից հետո, հայերիս հատուկ ջիգյարով և քաղաքավարությամբ, մոտենում եմ դասընկերներիս, պաչպչվում ենք, իրար զննում ու էլի շարունակում մեր նորաձևության շքերթը դեպի դպրոցի բակ, որտեղ մեզ են սպասում դպրոցի հայտնի դիզայներները , «կշեռքները», դիմահարդարները և բոլոր-բոլորը: Հա’, մոռացա ասել, որ դժվար թե Նյու Յորքում այսքան ավտոմեքենա լիներ առավոտյան ժամը 8-ին:
Հանդիսավոր արարողության բացումը տրված է … Այստեղ մրցում են, թե ով է կարողացել հագնել այ էն խանութի այ էն «թույն վերխը», թե ով է նորը հագել, ով է սիրունացել, ավելին ասեմ հոլիվուդյան աստղերը կերազեն հայ աշակերտների նման հագնվել :
Մեկ-մեկ շփոթում եմ` ո՞վ ա դասատուն, ով՝ աշակերտը: Իսկ ավելի հաճախ` ես նրանց ուղղակի չեմ տարբերում :
Ժողովո’ւրդ, շնորհավորում եմ բոլորիս սեպտեմբերի մեկի կապակցությամբ : Մաղթում եմ ուսման մեջ հաջողություններ, լավ սովորենք ու լավ մարդ դառնանք: Ցավակցում եմ բոլոր ծնողներին, փող աշխատող ծնողներին, փող ստեղծող ծնողներին, դասատուներին և ուսուցիչներին: Ուզում եմ շնորհավորել Made in Turkey ապրանքը վաճառողներին, ովքեր լավ առևտուր արեցին այս ուսումնական նոր շրջանի սկզբում և ոգեշնչել այն բոլոր առևտրականներին, որոնց ապրանքը մնաց “վրեքները” , որովհետև վրան գրած էր Made in Armenia (չէ՞ որ հայկականի որակը թուրքականին չի հասնի) : Բաաաա՜ … Հայի խասյաթ, շնորհավոր սեպտեմբերի մեկդ : Դու գերազանց առաջադիմություն ունես :
Հ.Գ. Հագուստի ցուցադրությունը կավարտվի ս.թ. սեպտեմբերի 14-ին, սիրով հրավիրում ենք ԴՊՐՈՑ:
