Պարենային անվտանգության հարցը, հաշվի առնելով գլոբալ մարտահրավերները, յուրաքանչյուր երկրի համար առաջնահերթություն է դարձել: Տնտեսական ճգնաժամը ստիպում է վերանայել վարվող քաղաքականությունը, բարձրացնել պարենամթերքի ինքնաբավության մակարդակը: Հայաստանում, պաշտոնական տեղեկատվության համաձայն, պարենային բարձր մակարդակ է ապահովվում կարտոֆիլի, բանջարաբոստանային մշակաբույսերի, պտղի, խաղողի, մանր եղջերավորների մսի, ձվի, ձկան ուղղությամբ, միջին մակարդակից բարձր ինքնաբավության մակարդակ ունենք խոշոր եղջերավորների մսի և կաթի ու կաթնամթերքի համար, իսկ ցորենի, հատիկաընդեղեն մշակաբույսերի, բուսական յուղի, թռչնի և խոզի մսի ինքնաբավության մակարդակը շարունակում է մնալ ցածր:
Ռուս-ուկրաինական պատերազմով պայմանավորված՝ իրավիճակն առավել խնդրահարույց դարձավ:
Դիտարկենք հացահատիկի օրինակը: 2021 թվականին Հայաստանը սպառել է 367 հազար տոննա ցորեն: Բայց տեղում աճեցվել է ընդամենը 97 հազար տոննա: Մնացյալը ներմուծվել է հիմնականում Ռուսաստանի Դաշնությունից:
Սա այն դեպքում, երբ Հայաստանում 440 հազար հեկտար վարելահողերից միայն կեսն է մշակվում:
Նշենք, որ Հայաստանում պարենային անվտանգության գլոբալ ինդեքսի հաշվարկ առաջին անգամ կատարվել է 2019 թվականին, որի արդյունքներով անվտանգության գլոբալ ինդեքսը կազմել է 57.1, այդ թվում՝ պարենամթերքի մատչելիության մասով՝ 51.7, հասանելիության մասով՝ 66.2, որակի և անվտանգության մասով՝ 45.4։
