Գեղագիտության ազգային կենտրոնի Գորիսի մասնաճյուղն ունի 200-ից ավելի սան, որոնց մեջ կան նաև սեպտեմբերի 27-ին սկսված պատերազմի պատճառով Արցախից տեղահանված ընտանիքիների երեխաներ են։
Կենտրոնի Գորիսի մասնաճյուղի տնօրեն Արամ Մաշուրյանի խոսքով՝ իրենք ընդունելություն են կազմակերպել արցախցի երեխաների համար․ ու թեև նրանք շատ չեն, սակայն նախնական պայմանավորվածություն ունեն կազմակերպիչների հետ, որպեսզի առանձին խմբեր կազմվի, քանի որ բոլոր խմբերի տարիֆիկացիան կազմվում է սեպտեմբերին և այդպես ավելի նպատակահարմար է։
«Համավարակի և ռազմական դրության ժամանակահատվածում ֆորսմաժորի ենթարկվեց ամբողջ դասապրոցեսը, նաև հեռավար պարապմունքներ ենք կազմակերպել, ընթացքում կարողացանք վերականգնել սահմանափակումների բացթողումները»,-ասում է մասնաճյուղի տնօրենը։
Գեղագիտության ազգային կենտրոնը միշտ էլ իր մասնակցությունն է ունեցել մշակութային միջոցառումներին, ունեն մրցանակներ՝ համահայկական և մանկապատանեկան մրցանակաբաշխությունից։
Կենտրոնի սաների աշխատանքները վերջերս ցուցադրության են ուղարկել Թուրքմենստան, հիմա էլ նախապատրաստվում են առաջիկայում ՌԴ-ում կայանալիք ցուցահանդեսին և հունիսի 1–ի Գորիս քաղաքում նախատեսվող միջոցառմանը։
Մաշուրյանի խոսքով՝ իրենց մոտեցումն էապես տարբերվում է արվեստի դպրոցների ծրագրերից․ երեխաներն ազատ արտահայտման ավելի մեծ ու լայն հնարավորություններ ունեն, առանց ուսումնական ծրագրերի։
«Միայն ավելի բարձր տարիքի երեխաների՝ այսինքն ավագ խմբի համար ունենք հստակ թեմատիկա։ Ավագ խումբ ունենք, որը ակադեմիական առաջադրանքների հենքի վրա է դրվում, որովհետև նրանցից շատերը ունենալու են մասնագիտական այդ ուղղվածությունը, իսկ մնացած երեխաների հետ կապված, որևէ թեմատիկա չկա, դա մշակվում է իմ և տվյալ խմբի մանկավարժի կողմից»,–ասում է Մաշուրյանը։
Գորիսի քաղաքային պատկերասրահն իր գործունեության շրջանակներում փորձում է նպաստել տարածաշրջանի մշակութային կյանքի զարգացմանը․ այստեղ պարբերաբար կազմակերպվում են ցուցահանդեսներ, մշակութային հանդիպումներ։
Ավանդույթը շարունակվել է նաև պատերազմի հրադադարից հետո: Արդեն մի քանի ամիս է, ինչ պատկերասրահի տնօրեն՝ Ժ․ Մարտիրոսյանի նախաձեռնությամբ, կազմվել է Արցախից տեղահանված երեխաների խումբ, որոնց համար կազմակերպվում են կերպարվեստի, լուսանկարչության գաղտնիքների, արվեստի պատմության պարապմունքներ, մշակութային միջոցառումներ, ինչպես նաև այցեր դեպի համայնքում գտնվող թանգարաններ։
«Սկզբից շատ ընկճված էին երեխաները, հիմա ավելի թեթև ու հանգիստ են, կարծես կենսախինդ են դարձել, իսկ դա նշանակում է, որ մենք հասել ենք մեր նպատակին»,– ավելացնում է Ժ․ Մարտիրոսյանը։
Պարապմունքների ընթացքում հաշվի են առնվում երեխաների նախասիրությունները, որպեսզի, ինչպես պատկերասրահի տնօրենն է նշում, շփման եզրերը ավելի շատ լինեն։
«Պատկերասրահը նախորդ տարիներին Արցախում տարբեր ցուցահանդեսների է մասնակցել, և հույս ունեմ, որ դեռ կվերադառնան այդ օրերը»,-ասում է Ժ․ Մարտիրոսյանը, ով Արցախի նկարիչների միության անդամ է։
Սույն հոդվածը հրապարակվել է ԵՄ ֆինանսական աջակցությամբ: Հոդվածը արտացոլում է հեղինակի կարծիքը և պարտադիր չէ, որ արտացոլի ԵՄ տեսակետը։
