Քրիստինե Հայրապետյան
Մայիսի 17-ին անցկացված տեղական հանրաքվեում կողմ արտահայտված հարժիսեցիներից շատերն են կարծում, որ խոշորացումն իրենց գյուղի համար նոր հնարավորություններ կստեղծի, կլուծվեն իրենց գյուղի առջեւ ծառացած մի շարք խնդիրներ: Բնակիչները գյուղի առաջնային խնդիրներից են համարում անբարեկարգ ճանապարհները, ինչպես նաեւ այն, որ տարիներով գազ չունեն:
Նայելյա Բախշյանի խոսքով՝պահանջներն ու ականկալիքները շատ են, բայց կոնկրետ երկուսը պիտի կատարվեն, դա ճանապարների բարեկարգումն ու գյուղի գազաֆիկացումն է: 
Հարժիսի բնակիչներից մեկը, ով չցանկացավ ներկայանալ, ասաց, որ չի հավատում, թե ինչ որ բան կփոխվի գյուղում խոշորացումից հետո, քանի որ տարիներ շարունակ խոստանում են, որ գյուղը կգազաֆիկացվի, սակայն մինչ օրս խոստումներն այդպես էլ անկատար են մնացել: Դանիել Դանիելյանը, ով նոր է վերադարձել Ռուսաստանից, եւս իր քաղաացիական պարտնքն է կատարել. «Դժվարությամբ, բայց հավատում եմ, որ գյուղում դրական փոփոխություններ կլինեն. ժամանակը ցույց կտա, միայն թե հուսախաբ չլինենք»:
Համագյուղացու լավատեսությունը կիսում է նաեւ Համլետ Գրիգորյանը, ում ակնկալիքները եւս մեծ են համայնքների խոշորացումից եւ ինչպես ինքն է ասում. «ընտիր» այո է քվեարկել: Զրույցին միացած Աշոտ Ալեքսայնանն էլ ասում է, որ ինքը եւս երկու ձեռքով կողմ է, որպեսզի համայքները խոշորացվեն. «Կարելի է փորձել, 20 տարի է ոչ մի առաջընթաց չկա գյուղում, գուցե մի լույս բացվի մեր գյուղի համար, աշխատատեղեր բացվեն»:
Կրասնոդարում ապրող հարժիսեցի Սուրիկն ասում է, որ ինքը դեմ է գյուղերի միավորմանը և հավելում, որ ամենաարդյունավետը նախկին՝ շրջանային ձեւն է:
Հիշեցնենք, որ Հարժիս համայնքի 570 ընտրողներից հանրաքվեին մասնակցել են 334-ը, որը կազմում է ընտրողների 60%-ը: Ընտրողներից 304-ը կողմ է քվեարկել, 30-ը՝դեմ:
