Քրիստինե Հայրապետյան
Յոթ երեխաների մայրը՝ 47-ամյա Սվետան (անունը փոխված է), արդեն 20 տարի է, ինչ «Ավետարանի հավատքի քրիստոնյաներ» կրոնական ուղղության անդամ է: Նա պատմում է, որ տարիներ առաջ դեռ նոր էր սկսել գնալ պաշտամունքի, երբ իր եղբոր՝ փորձանքի մեջ հայտնվելուց և հրաշքով փրկվելուց հետո որոշել է, որ այլևս «Աստծո դռներից դուրս չի գա»: Սվետայի 7 երեխաները ևս նույն հավատքի կողմանկիցներ են և իրենց կամքով են սկսել հաճախել պաշտամունքներին:
Սվետան ասում է, որ 12 տարի առաջ է մահացել իր ամուսինը, երբ դեռ ամենակրտսեր երեխային էին սպասում: Նա միայնակ է մեծացրել երեխաներին. «Աստծո հետ հեշտ է երեխաներին պահել, իսկ առանց Աստծո՝ հեշտ չէր լինի ինձ համար: Մենակ, իմ ուղեղով չէի կարող՝դժվար կլիներ, մարդու հոգեկանը դրանից կխանգարվի, իսկ երբ հույսդ դնում ես Աստծո վրա և ամեն հարց հանձնում ես իրեն՝օգնում է» -,ասում է Սվետան և ավելացնում, որ երեխաների հետ միշտ օրը սկսում է աղոթքով և ամեն ինչ հանձնում է Աստծուն:Այս հավատքի կանայք և երիտասարդ աղջիկներն իրենց երկար վարսերը հյուսում են, կամ էլ խնամքով հավաքում, նույնիսկ ճերմակած մազերը չեն ներկում, չեն շպարվում, իսկ այն հարցին, թե ինչո՞ւ տաբատ չեն հագնում, Սվետան մեկնաբանում է այսպես, մեջբերելով Աստվածաշնչի պատվիրանը.«Վայ նրան, ով կին, որ տղամարդու հագուստ կհագնես» և ասում, որ իրենք հետևում են բոլոր պատվիրաններին: «Շատ դժվար օրեր եմ ունեցել և բոլոր օրերս Աստծո հետ եմ անցկացրել,-հիշում է Սվետան և ավելացնում,-մինչև հավատքս, ես շատ կոպիտ ու ագրեսիվ էի, հետո Աստված ինձ խաղաղեցրեց, ես փոխվեցի»: Նրա խոսքով՝ եղել են մարդիկ, որ ցանկացել են մտքափոխեն իրեն, հետ պահեն հավատքից», սակայն ինքն անդրդվելի է մնացել. «Աստված ինձ հետ է, ես ինչպես կարող եմ Աստծուց հեռանալ»:
Նա պատմում է, որ իր ավագ դուստրն ամուսնացած է և ապրում է հարևան գյուղում: Մինչ ամուսնանալն աղջիկը նույնպես գնում էր պաշտամունքի, սակայն ամուսնանալուց հետո էլ չի կարողանում մասնակցել իրենց պաշտամունքներին, թեև ցանկությունը բավականին մեծ է: Փեսան հարբեցող է, աղջիկը մի քանի անգամ փորձել է բաժանվել, բայց ինքը չի թողել. «Ասել եմ՝ երեխաներիդ հորից մի զրկիր, աղոթիր, որ ամուսինդ փոխվի»:
Սվետայի խոսքով՝շրջապատի վերաբերմունքը կամաց-կամաց փոխվել է իր նկատմամբ, եթե առաջ ոմանք չէին ընդունում, որ ինքն այլ կրոնական կազմակերպության անդամ է, ապա հիմա նորմալ են ընդունում: Նա նշեց նաև, որ մարդկանց համոզելով չեն փորձում իրենց հավատքի հետևորդը դարձնել, այլ փորձում են այնպիսի մաքուր և ճշմարիտ կյանքով ապրել, որ մարդիկ տեսնեն, հավատան և գնան իրենց հետևից:
Հոդվածը պատրաստվել է «Խտրականության դեմ իրազեկում» ծրագրի շրջանակներում Բաց Հասարակության Հիմնադրամներ-Հայաստան գրասենյակի աջակցությամբ:
armhels.com
